kalosgrafein, de kunst van  
 
 
 
 

 

 

 

 

 

... het mooi schrijven

 

 

 

 

 


H A R R I E   V O E T

 

 

 

 

 


In Gent volgde ik een opleiding in grafische typo-druktechnieken met als specialisatie linotypie (letterzetter). Later leerde ik de technieken van de offsetdruk beheersen met een bijzondere nadruk op montage, layout en doka.
Reeds vanaf mijn jeugdjaren gaf Kalligrafie een extra dimensie aan mijn leven en een pedagogische opleiding hielp me bij het overbrengen van deze vaardigheden.

Als lid van de Kalligrafia-lesgevers begeleidde ik talloze basis- en vervolgcursussen. Maar ook kortere sessies, specifiek over materiaalgebruik zoals bv. trek- of parallelpennen. Of via het aanwenden van embossing, blockprint, ecoline en gouache, diverse papier- en kartonsoorten een specifieke layout of vormgeving na te streven. Ook kalligrafische, gepersonaliseerde tekstjes op gladde stenen of keien werden soms prachtige, gegeerde en duurzame geschenkjes.

Je concentreren op kalligrafisch schrijven geeft rust en ontspanning en kan je op een aangename wijze dichter bij jezelf brengen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat menig cursist, na het beŽindigen van een cursus, kampte met een zekere heimwee om toch nog deze kalligrafisch discipline, op een of andere wijze, te kunnen blijven delen.
Uit deze behoefte besloten we in 1991 een clubje op te richten voor geÔnteresseerden, die al wat ervaring hebben.
We doopten onze club
SCRIBENTES en voorzagen maandelijkse samenkomsten waarbij nieuwe lettertypes worden geŽvalueerd of onderwerpen als materiaal en vormgeving verder worden uitgediept.

Thans neem ik geen externe opdrachten meer aan en begeleid ik geen cursussen meer...

Harrie Voet: info@kalosgrafein.be

 

 

 

 

 

 

M E D I A

 

 



| Bram Vansteenkiste

De schoonschrijver van de gouverneur

Duizend jaar lang was het schrift monnikenwerk. In de schrijfvertrekken van kloosters zwoegden geestelijken tijdens het kopiŽren van dikke boekwerken, om met uiterste zorg de siervolle letters vorm te geven. Die ambachtelijke vaardigheid, die we nu beter kennen als kalligrafie, kan nog steeds op belangstelling rekenen. Harrie Voet (53) uit Genk is nu al 37 jaar, vanaf zijn zestiende, gepassioneerd door de kunst van het schoonschrift.

,,Een letter moet een letter blijven'', zegt Voet. Hij bewondert de middeleeuwse monniken, moderne kalligrafie is niet aan hem besteed.
© Samuel Wodinski

SCHOONSCHRIFT is niet vanzelfsprekend. Vraag het maar aan de kleine kinderen die op school, de pen in het knuistje gekneld, geconcentreerd met de tong tussen de lippen meevolgen met de lijnen die ze trekken op het papier. ,,In de Verenigde Staten gebeurt alles met de computer. De gevolgen zijn merkbaar: ze schrijven er erbarmelijk'', zegt Harrie Voet.

Toch heeft zijn vak nog een toekomst, meent hij. Ondanks de opkomst van de computer, zal de kalligrafie niet verdwijnen volgens hem. Het kunstzinnige en unieke karakter van een handgeschreven wenskaartje, in ambachtelijk feestschrift, spreekt nog heel veel mensen aan. Ook de praktische bezwaren waarmee de computer moet afrekenen spelen in het voordeel van de kalligrafie. ,,Wie in een album of gastenboek een stijlvol stukje wil schrijven, kan zo'n blad moeilijk uit het boek scheuren. Bovendien blijft het verschil met de computer nog steeds zichtbaar voor het kennersoog. De dikte en het unieke karakter van die letters, dat geeft een meerwaarde, daaruit straalt een zekere warmte. Nee, de computer vormt geen bedreiging voor het voortbestaan van de kalligrafie.''

Harrie Voet studeerde grafische typo-druktechnieken aan de Stedelijke Technische School in Gent. Het was daar dat hij geboeid raakte door kalligrafie. ,,Toen ik zestien was kreeg ik tijdens mijn opleiding een les in kalligrafie. Ik was onmiddellijk in de ban van die barokke, gekrulde letters.''

Later volgde hij een D-cursus pedagogie als voorbereiding op het lesgeven. Sinds 1983 onderwijst hij zijn specialiteit in Syntra Limburg, het vroegere Vormingscentrum Genk, waar een duizendtal cursisten, jong en oud, zich de kunst van de belletrie , de schone letteren in de letterlijke betekenis, eigen te maken.

Voet is een bewonderaar van de authentieke vorm van kalligrafie zoals de monniken die in de Middeleeuwen bedreven. ,,In de eerste plaats is de grafische vormgeving van die letters ronduit indrukwekkend. Ik ben ook geboeid door de mystieke sfeer en cultuur uit die periode.''

De moderne of abstracte kalligrafie, waarin expressie primeert boven het gebruik van de eeuwenoude lettertypes, is niet voor Voet weggelegd. ,,Een letter moet een letter blijven'', zegt hij resoluut. ,,In de moderne kalligrafie is het schrift soms onherkenbaar. Nee, wat voor mij telt is de materiaalkennis, het gebruik van de lettertypes, de penhantering en vooral de discipline en concentratie die je tijdens het schrijven aan de dag moet kunnen leggen.''

Dat kalligrafie geen sinecure is, blijkt al uit de diversiteit aan materiaal waarmee een kalligraaf werkt. ,,Er bestaat een uitgebreid gamma aan pennen, van beitelvormig tot spits, die alle op verschillende manieren gehanteerd kunnen worden. De penstand en hellingsgraad zijn uiterst belangrijk tijdens het schrijven, net als de druk die op de pen wordt uitgeoefend en die de dikte van de lijnen bepaalt.''

Een goed kalligraaf wordt je niet van vandaag op morgen. Zoiets vergt tijd en doorzettingsvermogen. ,,Een degelijke basiskennis is essentieel'', gaat Voet verder. ,,Tijdens mijn lessen in Genk probeer ik de cursisten eerst een bepaald lettertype aan te leren. Dat is het Humanistisch Cursief, ook wel bekend als Italic. Wanneer ze dit onder de knie hebben, kan je verdergaan met andere lettertypes. Wie over voldoende ervaring beschikt kan uiteindelijk proberen de letters een persoonlijke toets mee te geven.''

Voet is geen onbekende in de wereld van de kalligrafie. Hij is ook schoonschrijver van de gouverneur en is in die hoedanigheid verantwoordelijk voor het Gulden Boek, het gastenboek van de provincie. Maar als schoonschrijver leven van je pen is onmogelijk. Professionele kalligrafen lopen dun gezaaid. ,,De meesten doen het, net als mij, in hun vrije tijd of als bijberoep'', zegt hij.

Hoewel de kalligrafie voor hem louter een hobby is, werkt Voet soms in opdracht van mensen die een verjaardagskaart of een gedicht in mooie letters wensen. ,,Het moet origineel zijn, zowel in kleur als vorm'', preciseert hij. ,,Een doodgewoon wenskaartje kan je in de dichtsbijgelegen winkel ook kopen. Nee, zo'n kaartje moet een meerwaarde hebben.''

Kalligrafie is ook een solitaire bezigheid. ,,Aan een werkstukje ben ik vijftien tot twintig uur bezig, soms gespreid over een hele week'', vertelt hij. ,,Voor een stuk is het ook meditatie, een bezigheid die tot inkeer brengt. Een rustige omgeving en een zacht muziekje zijn essentieel. Af en toe werk ik in clubverband, maar de serieuzere werkstukken maak ik in afzondering, meestal in de winter. Een degelijke tafel met een perfecte belichting, in zo'n setting kan ik mij uren uitleven.''

http://www.kalosgrafein.be/

 

 

 

 

 

 

 


website tracker